Bugun Yevropa Ligasi doirasidagi ikkita o‘yinda ko‘rdikki, futbolga VAR kerak. Judayam kerak.
“Partizan” o‘z uyida “Manchester Yunayted”ni qabul qildi. O‘yin shiddatli kechdi. Maydonda teng kuchli jamoalar to‘p surishdi. Hayron bo‘lmang, bugun maydonda “Manchester Yunayted” safida ham yoshlar harakat qilishdi. Bugun “Manchester Yunayted”ning raqibdan ustun nomi faqat nomi bo‘ldi, xolos. Qolgan jihatlarda serb klubi yigitlari hatto ustun ham kelishdi.
“Partizan” ikkala taymda ham ajoyib o‘yin o‘tkazdi. Tinimsiz yugurdi, zarbalar berdi, ayniqsa, ikkita afrikalik futbolchi raqibga sira tinchlik bergani yo‘q. Ayrim vaqtlarda “Manchester Yunayted” himoyachilari, ko‘pincha Maguayr raqibning zarbalarini qaytargan bo‘lsa, ayrim hollarda “Partizan” hujumchilarining zarbalariga aniqlik yetishmadi. Shuni ham ta’kidlash kerakki, mezbonlarga biroz sovuqqonlik ham yetishmadi. Zarba berish kerak bo‘lgan paytda uzatishlar, uzatish kerak bo‘lgan paytda esa zarba...
Afsuski, ushbu o‘yinda bosh hakam — Xavyer Estrada asosiy rol o‘ynadi. Birinchidan, xato qarorlarni ko‘p qabul qildi. Ayniqsa, “Manchester Yunayted” futbolchisi o‘z jarima maydonida to‘pni qo‘l bilan o‘ynaganida penalti bermadi. Qolaversa, o‘yinni muddatidan 10 soniya oldin tugatdi. Futbolda esa ana shu 10 soniya ham ba’zan gol urish uchun yetarli bo‘ladi. Ochig‘i, rasmiy uchrashuvlarda o‘yinni muddatidan oldin tugatgan hakamni hali ko‘rmagandim. Bu esa o‘yinning noxush holat bilan yakunlanishiga sabab bo‘ldi.
“Partizan” men uchun yangi kashfiyot jamoa bo‘ldi. Ochig‘i, ushbu jamoaning o‘yinini birinchi bor tomosha qildim va bildimki, tezkor, iqtidorli, kuchli zarbalar bera oladigan, raqibga qo‘rqmay tashlanadigan futbolchilardan tuzilgan jamoa ekan. Murabbiy ham chakkimas. Odatda, bunday jamoalar kuchli raqiblarga qarshi o‘yinda biroz cho‘chibroq harakat qilishadi, dovdirashadi, raqibning salobati bosadi. “Partizan” futbolchilari esa maydonga xuddi Serbiyaning boshqa bir jamoasiga qarshi o‘ynaydigandek tushishdi va o‘yin davomida ham shunday harakat qilishdi. Ular kamida 90 daqiqa raqibning nomdor nomi, tajribali futbolchilarga ega ekanligi va hozircha “MYU”ning o‘ziga ham foyda bermayotgan mashhurligini unutishdi. Natija esa yomon bo‘lgani yo‘q, garchi mag‘lubiyatga uchragan bo‘lishsa-da, o‘yin borasida “qizil iblislar”dan qolishgani yo‘q.
Ikkinchi o‘yin — “Roma” hamda Myonxengladbaxning “Borussiya”si o‘rtasidagi uchrashuvda ham hakam katta sahnaga chiqdi. To‘p Kris Smollingning yuziga tekkan vaziyatda bosh hakam “Roma” darvozasiga penalti belgiladi. Agar bu vaziyatda “qo‘pollik uchun penalti belgilandi”, deydigan bo‘lsak ham Smollingning harakati bunday o‘yinlarda 11 metrlik jarima zarbasiga tortmasdi. Ehtimol, videotakrorlar tizimi bo‘lganida, penalti belgilanmasmidi...
Ochig‘i, VAR futboldagi hissiyotlarni bo‘g‘adi, jozibadorlikni yo‘qotadi, deya videotakrorlarga qarshi edim. Ammo bugungi o‘yinlardan keyin bildimki, VAR futbolga kerak. U adolatni o‘rnatadi. Bugun “Partizan” kamida durangga loyiq edi, durang adolatli bo‘lardi va agar videotakrorlar tizimi bo‘lganida bu adolat ta’minlanardi.
Ayni shu pallada anglashiladiki, videotakrorlar tizimi ishlamagan paytda o‘yinni tajribaliroq hakamlar boshqarishi lozim. Ana shunda jabrdiydalar kamroq bo‘ladi.
Shuni alohida ta’kidlashim kerakki, “MYU” g‘alabaga loyiq edi, yuqoridagi fikrlardan “qizil iblislar” uch ochkoga munosib emas ekan-da, deya xulosa chiqarmaslik kerak. Shunchaki “Partizan” jamoasiga achindim, xolos. Chunki bugun ular chindan ham partizanlarga xos tarzda harakat qilishdi, oxirigacha kurashishdi. Bu o‘yinni men qaysidir ma’noda “Ayaks” va “Chelsi” o‘yiniga o‘xshatdim. O‘sha shiddat, o‘sha temp, o‘sha jonkuyarlik...
Keyingi o‘yinlarda har ikkala jamoaga ham omad tilayman. Bugun men muxlislik qiladigan jamoalar soni bittaga ko‘paydi. Olg‘a, partizanlar...
