– Дада, футболга қизиқаман. Копток олиб беринг.
– Ўғлим, қачон ўйинқароқлигинг қолади? Катта йигит бўлиб қолдинг. Уят эмасми? Яхшиси, бор, қўйларга ем бер.
– Дада, буюрган ишларингизни бажардим. Энди футбол ўйнагани чиқсам майлими?
– Ўғлим, фойдали иш билан шуғуллансанг бўлмайдими? Ким сени яқинда мактабга чиқади, дейди? Яхшиси, бор, молларни ўтлатиб кел.
Орадан йиллар ўтиб болакай яхши чўпон бўлиб етишди. Отаси эса чойхонада оғиз кўпиртириб, миллий терма жамоамизда яхши футболчи йўқлигини иддао қиляпти.













