Chempionlar ligasini 1998/99 yilgi mavsumdan ko‘ra boshlaganman. “Inter” – “Spartak” o‘yinini qarindoshlar, qo‘ni-qo‘shnilar bilan yig‘ilib ko‘rganmiz. O‘shanda yagona men “Inter”ga ishqibozlik qilganman. Qolgan hamma “Spartak” uchun qayg‘urgan. Har ikkala o‘yinda ham milanliklar o‘zlarini qoniqtirgan natijaga erishgandi. Sevimli futbolchi Ronaldo Italiyadagi uchrashuvda chiroyli gol urgandi.
Shundan keyin Chempionlar ligasiga tom ma’noda asir bo‘ldim desam ham bo‘ladi. Men ko‘rishni boshlagan mavsumdagi “MYU”ning fantastik o‘yini, “Valensiya”ning ketma-ket ikki finalni boy berishi bu musobaqaga bo‘lgan qiziqishimni oshirib yubordi. 2005 yildagi Istanbul trilleri umuman boshqa mavzu. Men ko‘rgan finallar ichida eng dramatiklaridan biri bo‘lgandi bu o‘yin.
