Angliyaga futbol qaytishiga ham oz qoldi. "Liverpul"ning chempionligi, YECHL o‘rinlari uchun kurash, "Lids"ning qaytishi, kubok o‘yinlari - bizni ko‘p narsa kutib turibdi, lekin hammasidan ham qizig‘i Joze Mourinyoning qaytishi bo‘lsa kerak. Tanaffus aynan "Tottenhem"ga qo‘l kelsa ajab emas.

Gap faqat uzoq muddatga safdan chiqqan Harri Keyn va Son Xon Minning qaytishida ham emas. Bu ham yaxshi, ammo bugungi sharoitda Joze o‘zini baliqdek his qiladi.

U hech qachon dinamikasi yuqori bo‘lgan futbol namoyish qilishda usta bo‘lmagan - kamida oxirgi yillarda. Esingizda bo‘lsa, "Manchester Yunayted" APL da o‘rtacha eng kam yuguradigan ko‘rsatkichni qayd etgandi. "Tottenhem" ham uning qo‘liga tushib, pressing qilishni unutib yuborgani ham ma’lum.

So‘nggi yillarda Mourinyo raqibning ustunliklarini yo‘qqa chiqarish emas, aksincha, raqibning kamchiliklaridan foydalanib qolishda muvaffaqiyat qozona boshladi. "MYU" bilan bir qator top o‘yinlar, "Tottenhem" bilan "Liverpul" va "Siti" ustidan qozonilgan g‘alabalarni eslang...

Koronavirusdan keyin esa, darhol intensiv futbol boshlanib ketmaydi. Jamoalar sport formada emas, buning ustiga bugungi yig‘inlar ham biz o‘rganib qolgan yozgi mavsumoldi mashg‘ulotlardan farq qiladi. Ya’ni, jamoalarni jismonan kuchli, tezkor, yuqori sport formada ko‘rmaymiz boshida. Bu paytda jamoalar tarkibidagi saviyali futbolchilar ko‘p narsani hal qiladilar. Klass o‘z so‘zini aytadi va ...

Va Mourinyoning ustunligi - raqibning kamchiliklarini baholab, ulardan foydalangan holda natijaga erishish asosiy qurolga aylanadi. Kamchilik esa, hammada bo‘ladi, ayniqsa, bu sharoitda...