Gap Joze Mourinyoning murabbiylik darajasida emas. U hamon top, lekin ishlayotgan klubi va o‘z ambisiyalarini moslab olishi kerak. To‘g‘ri, bu ko‘proq odam psixologiyasi bilan bog‘liq. Har kim badavlat hayot va yutuqlarga ko‘nikkach, birdan o‘rtacha holatga qaytishi qiyin. Qaytganda ham o‘rganish uchun vaqt kerak. Ana shu narsada qiynalmoqda Mour. Avval ham qiziqqon ediyu, asosan raqiblarga nisbatan. Hozir esa ommaviy tarzda o‘z jamoasini tanqid qilyapti.

Kecha "Yuve"ga yutqazgach, Joze jamoasining ruhiyati yo‘qligi, kuchlilar bilan kurashishni bilmasligi, liderlik xususiyatiga ega futbolchi yetishmasligi va yana bir qancha kamchiliklarni keltirib o‘tibdi. Bu hammasi ichkarida gaplashiladigan gaplar. Ichkaridagi gaplarni ommaga olib chiqqan futbolchilarni u bir paytlar "kalamush" deb atagan. Avvallari tanqid zarbasini o‘ziga qabul qilib, bu orqali jamoasini bosimdan xalos qilardi. Aybni o‘z zimmasiga olardi. Hozir esa…

Shaxsan men uchun Joze Mourinyo zamonamizning eng kuchli murabbiyi bo‘lib qolaveradi, ammo yoshi sabablimi bilmadim, xarakteri tobora og‘irlashib bormoqda. G‘alabaning muallifi ko‘p, mag‘lubiyat murabbiyniki.

Davron Fayziyev.