Odatda, bo‘lajak chempionlar yoshliklarida tennisga qiziqishmagan bo‘lishadi. Ularni ota-onalari yoki qarindoshlari yosh chempionlar bilan tennis o‘ynashadi, ularni tennis kortlariga olib borishadi va shundan keyin ularda qiziqish uyg‘onadi. Biroq Ana bundan mustasno edi.
NOTINCH MUHITDAGI BAXTLI BOLALIK
1987 yilning 6 noyabrida Belgradda tavallud topgan qizaloq juda notinch va noqulay vaqtda — sobiq Yugoslaviya davlatining parchalanib ketishi davrida ulg‘aydi. Biroq bu tennisga bo‘lgan qiziqishiga xalal bera olmadi — besh yoshli qizaloq o‘z davrining afsonaviy tennischisi Monika Seleshning o‘yinlarini tomosha qilish uchun televizor qarshisiga mixlanib olardi. Agar televizorda tennis akademiyalari reklama qilinsa, Ana darrov telefon raqamlarni eslab qolardi. U keyinchalik har ertalab tennis bilan shug‘ullana boshladi. Qishda esa tennisga shunchaki qiziqadigan bir nechta do‘stlari bilan tashlandiq suv havzalariga borib, shug‘ullana boshladi. O‘sha paytda vaziyat, sharoit qiyin bo‘lsa-da, ota-onasi Anna bilan ukasi Miloshga barcha sharoitlarni muhayyo qilib berishdi. Shuning evaziga ularning bolaligi baxtli lahzalarga boy tarzda kechdi. Opa-ukalar bir-birlariga mehrli bo‘lib ulg‘ayishdi, hech qachon bir-birlarini yolg‘iz qoldirishmadi.
