Kecha «Manchester Yunayted» klubi «Aston Villa»ga qarshi o‘yin tugashiga 15 daqiqa qolganda, 2:0 hisobida yutayotgandi, ammo 2 ochko yo‘qotdi. Agar butun o‘yin bo‘yicha qaralsa, 1 ochko oldi ham.

Umuman, agar bir jamoa jiddiy sovrin uchun kurashmayotgan bo‘lsa (CHL yo‘llanmasi — sovrin emas), menimcha, ko‘rsatilgan o‘yinga nisbatan ko‘proq ochko olinishi zararli. Albatta, murabbiylar g‘alabali o‘yindan so‘ng ham, xatolar ustida ishlaydilar, ishonaman, lekin baribir ko‘p g‘alaba muammolarni ustini yopadi. Hech bo‘lmasa, bosimdan xalos qilib, hech bo‘lmasa, futbolchilarni «aldab qo‘yishi» hech gap emas.

Masalan, o‘tgan yilgi «MYU» ijrosidagi kambeklar. Bilasizmi, o‘sha o‘yinlarda jamoa butun o‘yin davomida ustunlik qilib, shunchaki, dastlab gol qo‘yvorib, keyin tuzatishmagan. Shunaqa o‘yinlar bo‘lgan, lekin ko‘pida «MYU» rostanam yomon boshlagan, taymlar davomida o‘ziga kela olmagan, va keyin, turli sabablar bilan iroda ko‘rsata olgan. Ya’ni o‘sha ochkolarning ko‘pi «MYU»ning rostanam o‘sha uch ochkoga loyiq qilib qo‘ymagan, yana o‘ynalsa, yana muammo chiqadigandek tasavvur doim bo‘lardi.

Ammo g‘alabalar, yakunda 2-o‘rin, nafaqat murabbiy yoki futbolchilarni, balki rahbarlarning ham ko‘zini shamg‘alat qila oldi, «Yunayted» juda ko‘p muammosi bilan ham, o‘zini Angliyaning eng kuchli klublaridan biridek tasavvur qila boshladiki, jazosi kechikmadi.

Aytmoqchimanki, agar ochko chempionlik uchun kerak bo‘lmasa, Aston Villaga qarshi o‘yinlarda yo‘qotilgani durust. Har xolda, aslida, o‘yin yaxshi chiqmaganining rasmiy oqibati ham mantiqli bo‘lib turadi. Jamoa nimadir noto‘g‘ri qilayotganini bilib turadi, yaxshilanishga ehtiyoj sezadi.

Agar «Yunayted» muxlisi bo‘lsangiz, jamoa yomon o‘ynagan o‘yinlarda jazosini darhol olishidan xafa bo‘lmang. Bu yaxshi.

Qahramon ASLANOV.