Yangi mavsumda eng katta bosim Andre Onanada bo‘lsa kerak. U shunchaki, ketgan de Xeaning o‘rniga kelmadi, balkim de Xea va Onana o‘rtasidan Onana tanlandi. Farqi katta.

To‘g‘ri, de Xea dunyoning eng zo‘ri emas, ammo anchadan beri «MYU» muxlislari ichida katta tortishuv bor. De Xea klub uchun mosmi yoki mosmasmi degan. Tabiiyki, endi Andre Onananing har bir xatosi «dexeachilar»ning argumentiga aylanadi, ispaniyalik posbon yaxshiroq edi degan fikr qaytaveradi.

Buning ustiga, menimcha, Onana ijrosida de Xea kabi seyvlarni kutmagan ma’qul, u bir o‘zi ba’zi o‘yinlarni yutishga, imkonsiz vaziyatlarni qutqarishga de Xeachalik qodir emas. Tabiiyki, u holda Onananing xatolari kattaroq bilinadi, go‘yoki klub yaxshi pulga o‘rtacha darvozabonni olib kelgandek tuyulishi mumkin.

Ammo aslida unday emas. Onananing ustunligi aynan zarbalarni qaytarishda emas. Uning oyoqda to‘p bilan o‘ynay olishi, maydonni ko‘rishi, himoyachilarni boshqarishi asosan «MYU» to‘pga egalik qilganda, raqib pressingini yorib o‘tishda qo‘l keladi. Masalan, «bild-ap»da u qo‘shimcha markaziy himoyachiga aylanyapti, bu esa, qanot himoyachilardan birining markazdan joy olib, muhim zonada ko‘pchilik xosil qilishda qo‘l keladi. Bunday ko‘rinmas ustunliklar ko‘p.

«Lans» urgan gol aslida Onananing emas, himoyachilarning xatosi. Onana o‘sha vaziyatda o‘sha yerda turishi kerak edi, to‘p oldirilgach, qaytarish imkonsiz. Bunday vaziyatlar mavsum davomida ko‘p bo‘ladi, xatolar, gollar ko‘zga tashlanishi shubhasiz. Shunday bo‘lsa-da, Onananing o‘yiniga faqat seyvlar va xatolar nazaridan qaramagan bo‘lardim.

Qahramon Aslanov.