“Машъал” – “Қўқон-1912” учрашувидан кейин ўтказилган матбуот анжуманининг биринчи қисмида жамоамиз устози Нўъмон Ҳасанов қатнашди.

- Ўйин зерикарли бўлди. Баҳснинг бу тарзда ўтишига ҳар икки жамоа ҳам ҳимоявий тактика танлашгани сабаб бўлди. Очиқ футбол бўлмади. Ғалаба қозонишимиз мумкин эди, аммо сўнгги дақиқаларда гол ўтказиб юбордик. Бу футбол, ўйин шуниси билан ҳам қизиқ. “Машъал” билан сафарда дуранг ўйнаш ҳам мен учун олдинга ташланган қадам. Албатта ютишни хоҳлардик.

Биз “араб футболи” намойиш этмадик. Футболчиларимизда томир тортишиш ҳолатлари ва жароҳатлар бўлгани учун майдонда ётишди. Барчаси табиий ҳолат. Йигитларим чарчаб қолишди. Мен ҳеч қачон шогирдларимга вақтни чузишга кўрсатма бермайман. Биз бунақа футбол тарафдори эмасмиз, - дейди Ҳасанов.