Хикару Накамура Синдаровга қарши партиядаги мағлубият сабабларини батафсил тушунтириб берди:

“Мен бу позицияни Номзодлар турниридан олдин тайёрлаб чиққандим ва айнан шу вариантни ўйнашни режалагандим. Аммо афсуски, ўрганган файлларимда 12… 0-0 юриши (рокировка) йўқ эди.

Бу ҳам менинг, ҳам секундантимнинг хатоси — тайёргарлик пайтида ҳеч биримиз бу юриш борлигини пайқамаганмиз. Аслида бу жуда кам учрайдиган вариант бўлиб, топ даражадаги ўйинларда деярли қўлланмаган.

Лекин тахтада бу юриш бажарилгач, мен бироз адашиб қолдим. “Қандай қилиб биз бундай оддий юришни кўрмай қолганмиз?” деган фикр пайдо бўлди.

Шундан кейин мен 13.h4 юришини ўйнашдан олдин деярли бир соат ўйладим. Аслида иккита вариантни кўриб чиққандам: Ne4 — тўғри йўл, ва h4 — мен танлаган, лекин хато бўлиб чиққан юриш.

Бу вариант жуда кескин эди. Мен икки пиёдани қурбон қилдим. Бу вазиятда агар рақиб яхши тайёрланган бўлса ўйнаш жуда қийинлашади. Менимча, ҳатто Магнус Карлсен ҳам бундай вазиятда қийналган бўларди.

Баъзан шунақа ҳолатлар бўлиб туради. Энг қизиғи нега айнан ҳозир, айнан Номзодлар турнирида? Нега бошқа турнирларда эмас?

Ҳаёт баъзан ғалати ишлайди. Албатта, бу жуда аламли. Аммо ростини айтсам, мен бу партияда ниманидир тубдан ўзгартира олган бўлардим, деб ўйламайман.

Балким тезроқ қарор қилганимда ёки бошқа вариантни танлаганимда вазиятни сақлаб қолса бўлар эди. Лекин барибир, эҳтимол, мен бу партияни ютқазган бўлардим. Чунки битта энг муҳим юришга тайёрланмаган эдим”.