Безбек Хумкаллаев янги фермер хўжалигига бошлиқ этиб тайинланди. Бекорга эмас, албатта. Бунгача қанчадан-қанча қўллар сиқилди, қанчадан-қанча этаклар ўпилди. Ишқилиб, ҳозир Безбекнинг ошиғи олчи. Катта фермер хўжалиги унга қарайди. Келганидан бери билганиям, қойиллатганиям мажлис. Калласига бирор-бир фикр туғилиб қолса, тамом, мажлис уюштиради. Мажлис тугагач эса ёрдамчисига тайинлайди, «Иш планининг асосий қисмига ёзиб қўйинг, навбатдан ташқари мажлисда фермер хўжалигини ривожлантириш масаласи кўриб чиқилди, денг».
У келгач, ҳисоб дафтарлари кўпайгандан-кўпайди. Фермер хўжалигини буюк келажак ҳақидаги орзулар қамраб олди. Бунда, албатта, Безбекнинг ёрдамчиси Сурбет Гаптегмасовнинг хизмати катта бўлди.
Орадан анча вақт ўтди, аммо тараққиёт қоғозда қолиб кетди. Катта-катта бўлиб пишган картошкалар эса дори сабабли етиштирилганлиги учун одамларни заҳарлай бошлади. Мажбуран етиштирилган маҳсулотлар бошқа нимага ҳам ярарди? Бу охир-оқибат норозиликларни келтириб чиқарди. Орада Безбек Хумкаллаев бир эркалик ҳам қилди, ишдан кетиши ҳақида хабар қилди, аммо яна ишини давом эттираверди. Ёрдамчилари эса буни қуйидагича изоҳлашди: «Безбек Хумкаллаев фаолиятини тугатиш ҳақида қарор қилди, одамлар эса ундан қолишини илтимос қилишди, у эса одамларни ўйлаб, лавозимида қолди». У шу қадар устаси фаранг эди-ки, уқувсизлигини оташин нутқлари билан ёпиб кетарди.
— Биз охирги пайтларда тарқалаётган касалликларга қарши курашиш йўлини топдик, — деди у бир сафарги нутқида. — Бундан буён маҳсулотларни дорилаган, уни зўрма-зўраки етиштирганлар қаттиқ жазога тортилади.
Ҳамма уни олқишлади. Безбек Хумкаллаев идорасига қайтгач, ёрдамчиси уни кулиб қарши олди:
— Бопладингиз лекин, хўжайин. Роса ишонарли чиқди. Вей, роса жиддий турдингиз лекин.
— Мени биласан-ку!
— Айтгандай, жаноб Хумкаллаев, бу йил кўпроқ маҳсулот етиштирмокчи эдик, нима маслаҳат берасиз?!
— Дорилаш керак, дорилаш...
Низомжон ИСЛОМОВ
