“Металлург” – “Сўғдиёна” учрашувидан кейин мезбон жамоа катта мураббийи Микола Шевченкога юзландик:
- Тўғрисини айтаман, учрашувда қайд этилган натижа бизни қаноатлантиради. Аммо ўйиндан кўнглимиз тўлмади. Айниқса ёшлардан бунчалик ланж ўйинни кутмагандик.
Албатта, “Сўғдиёна”нинг турнир жадвалида охирги ўринда бораётганлиги футболчиларимиз руҳий тайёргарлигига таъсир кўрсатган бўлиши мумкин. Бироқ биз уларни огоҳлантиргандик. Жиззахликларда муаммолар мавжуд. Аммо футболчилар ўзларининг шахсий рейтингларини ошириш, селекционерлар эътиборини жалб этиш учун ҳам жиддий қаршилик кўрсатишади, деб ўйлагандик.
Қўрққанимиздек бўлди. Тезкор голдан кейин футболчиларимизда бирдан бўшашиш кузатилди. Натижада биринчи жавоб тўпини ўтказиб юбордик. Биринчи таймнинг ўзидаёқ яна олдинга ўтиб олган бўлсак-да, игнанинг устида ўтиргандек ҳис этдик ўзимизни.
Заҳирадан майдонга туширилганлар эса ўйинни кучайтириш ўрнига орқага тортишганлигидан ранжидик. Иккинчи голни ўзимизга ўзимиз олиб келдик. Яна бир марта таъкидлайман, бизнинг қаршимиздаги жиддий рақибни кўрмадим. Биз ўзимизга ўзимиз “рақиб бўлдик” ўзимиз бўлдик. Келгуси учрашувларда бу камчиликларни такрорламаслигимиз керак.
