Kecha “daryo”chilardan eshitdim, “professional” futbol ligasi bosh direktori — Farhod Magomedov quyi liga jamoalarini Amir Olimxonning shu paytgacha muzeyda sasib yotgan qamchisi bilan savalabdi. Qiziqishga o‘qib chiqdim. Sizni bilmadim-ku, bu odamning gaplari menga — salkam o‘n yillik rahbarning oqilona tanqididan ko‘ra, kechagina tayinlangan boshliqchaning ko‘r-ko‘rona o‘dag‘aylashiga o‘xshab tuyuldi.

“Halollik” haqida gapiribdilar. Endi Birinchi liga klublari ham “halol o‘yin deklarasiyasi”ni to‘ldirishi zarur ekan. Keyin bosh direktorning aytishicha, futbolchilar maydonda ko‘ngli tusagan ishdan qaytmas — bir-biri bilan yoqa bo‘g‘ishar, hakamlarni “aylantirib” so‘kar, yana kamiga “maymun o‘ynatar” emish.

(Esimga tushib qoldi, yaqinda, Norvegiya chempionatidamidi-ey, qaysidir darvozabon maydonning o‘zida kichik ehtiyojini qondirgani uchun qizil kartochka bilan “siylangani” to‘g‘risidagi xabarlar rosa shov-shuv bo‘lgan edi, shunisidan asrasin!)

“Yo‘q, bunga yo‘l qo‘ymayman”, - debdi boshliq. “Bunday davom etishi mumkin emas”, - deb qamchi bilan stolni mushtlabdi rahbar. Vey, Farhod aka, bor ekansiz-ku. To‘qqiz yildan beri qidiramiz-a, sizni. (2008 yildan beri PFL direktori lavozimida ishlab keladilar-da!). Qarang, shu paytgacha, ya’ni quyi liga tashkil etilganidan beri “birinchi sort” jamoalar bilgan axlatini yeb yotgan ekan!

“Islohotlar” haqida gapiribdilar. U nima deysizmi? Masalan, birinchi liga saviyasini oshirish (umuman, Oliy ligada anqoning urug‘i bo‘lgan narsa, u yoqda nima qilsin? Gap nima haqida ketayotganini, umid qilamanki, sezdingiz) uchun 18 ta jamoa qoldirilishi ham bir “islohot”-da! Mayli endi, futbolimiz rahbarlari, yaxshi niyatda birinchi ligamizni — chempionship darajasiga ko‘tarishni maqsad qilgandir...

Darvoqe, maqsad haqida. Janob Magomedov — “Birinchi liganing hech bir klubi oliy ligada o‘ynab ketishiga ishonmayman”, - deb afsus chekibdi. Qiziq, unday bo‘lsa, “bir tiyinga qimmat” musobaqani tashkil qilish va unda oz-emas, ko‘p emas naq 18 ta jamoani olib qolishdan murod ne?

Ayniqsa, Farhod akaning — “klub pullarini iqtisod qilib, futbolchilarga hatto ovqat ham bermayapsizlar! Futbolchi bechora maydonga och qorin bilan tushadi”, - degan gaplarini o‘qiganimda, o‘zimni tutib tura olmadim. Qalamim tebranmay qoldi. Ko‘zdan pana joyga o‘tib, o‘kirib-o‘kirib yig‘lab, biroz yengil tortdim. Bunaqa emasda endi. Puli, sifatli maydoni, muxlislariga ega 8-10 ta klub jamlangan liga shakllantirish shu qadar qiyinmi?

Yana bir gap. Yanglishmasam, Xalqaro futbol assosiasiyalari federasiyasi, ya’ni FIFA qoidalariga ko‘ra, davlat organlarining mahalliy futbol federasiyasi ishlariga aralashishi mumkin emas. Bunday holatlar kuzatilsa, FIFA ularni yog‘och stul ko‘tartirib, burchakka turg‘azadi. Ammo Magomedovda sherni yuragi bor ekan-ey. Hech tap tortmasdan viloyat hokimlaridan ligani — “tartibga olishni” so‘rabdi. Iltimos qilibdi. (Tushunmadim, unda PFLning vazifasi nima?). FIFAning ham ko‘zini yog‘ bosganmi nima balo...

Umuman, gapiraman desam, “dardlar” tiqilib yotibdi. Yakunlab qo‘ya qolaman. Ammo so‘zim oxirida yurtimizdagi futbol shinavandalariga savolim bor. Siz Farhod akani qachondan taniy boshlagansiz? Men, huv o‘sha, PFL kubogi finalidan keyin, sharmandali taqdirlash marosimi o‘tkazilganda taniganman. Bechora jurnalistlarning — “jilla qursa shu g‘olib jamoaga beriladigan kubok o‘lgurni sal epaqaga keltiringlar”, - qabilida javrab yozganlari ham samara bermadi. Ahvol o‘zgarmadi!

Shuning uchun ko‘p kuyunmang, janob, futbolimiz ham — sizbop!

O‘tkir Qalamtebratar