Jahon chempionati saralashi doirasida Singapur va O‘zbekiston milliy terma jamoalari o‘rtasidagi o‘yinning birinchi bo‘limi yakunlandi.
Afsuski, garchi tezkor gol urgan bo‘lsak-da, bo‘lim yakunida gol o‘tkazib yubordik. Buning bir nechta sabablari bor.
Futbolchilarimiz goldan keyin negadir sustlashib qolishdi. Yamanga qarshi o‘yindagi shiddatkorlik yo‘q. To‘p uzatishlarda lanjlik sezilyapti, futbolchilarni xuddi yer choptirib, maydonga tashlab yuborishganga o‘xshayapti.
O‘yin yomon demoqchi emasman, lekin hozircha yaxshi ham deb bo‘lmaydi. Boisi Singapur hujumkor o‘ynamayapti, biz esa bundan foydalana olmayapmiz. Tezkorlik sust, to‘p uzatishlarda aniqlik yo‘q, tanaffusda Vadim Abramov shogirdlariga shiddatliroq o‘ynashni tayinlamasa bo‘lmaydi. Ayniqsa, Jaloliddin Masharipov kabilarga to‘pni vaqtida uzatish kerakligini, hadeb aldayvermaslik lozimligini, imkon qadar to‘g‘ri qaror chiqarish kerakligini uqtirish lozim.
Futbolchilarda yana o‘sha sovuq holat — sustkashlik sezilayotgandek. Bu juda yomon. Yoki Yamanga qarshi g‘alabadan keyin darrov xotirjamlikka berilishdimi? Yoki bu bir taktikamikin? Ko‘ramiz. Ikkinchi bo‘lim savollarimizga javob topib beradi.
