Ronalduning kelishi bilan o‘yin uslubida «Yunayted» bir qator muammolarga (pressing, to‘p nazorati, rang-baranglik) duch kelgan bo‘lsa-da, vaziyatlardan foydalanish bo‘yicha aqlbovar qilmas ustunlikka ham ega bo‘ldi. Krishtianu urayotgan gollarni tahlil qilsak, g‘alati holatga guvoh bo‘lamiz, masalan.

Ronaldu 5 gol urdi. Darvozabondan qaytgan to‘pni bo‘sh qolgan darvozaga kiritish - birinchi golni chetga suramiz. Qolgan to‘rtala golda ham Ronaldu zarbani darvozabon turgan joyga bergan.

«Nyukasl» va «Yang Boyz»ga qarshi o‘yindagi gollarda darvozabonlar to‘pni qaytargandek bo‘ldi, ammo oyoqlar orasidan o‘tib ketdi. «Vest Hem» posboni Krishning boshi bilan urgan zarbasini qaytardi, ammo Ronaldu ikkinchi urinishda gol urdi. «Vilyareal»ga qarshi so‘nggi daqiqalardagi zarba ham darvozabon qo‘liga tekkan holda to‘rdan joy oldi. Yuqorida aytib o‘tib ketilgan eng birinchi goldayam, yana bir g‘alati zarbalar sohibi Grinvudning oddiyroq tepgan to‘pini darvozabon qo‘ldan chiqarib yuborgandi.

Qizig‘-a, Ronaldu superhujumchi, gol urish oldidan pozisiya tanlashda benazir, ammo tan oling, odatda ishonchli tuyulmagan, ko‘pincha darvozabonlar  qaytaradigan zarbalar uning ijrosida golga aylanmoqda. Beshala gol oldidan ham darvozabonlar to‘pga teginishgan...

Nima bu? Darvozabonlar asabiylashishmoqdami? Kim tushuntirib berarkin?

Qahramon Aslanov.