Бу йил қиш чилласи нисбатан илиқ ўтди. Ҳамма ёқ заҳ ва лой. Тўқ ёқимсиз ранглар ҳукмрон. Лекин осмон мусаффо. Ҳаво тоза. Ғубор йўқ. Обу-ҳавога бепарво ҳолда шаҳар ҳаёти ўз қирғоқларида бир маромда оқиб боради. Одамлар гоҳ қалин кийиниб олишади, гоҳ юпунроқ. Эрталаб ишга боришади, кечқурун қайтишади. Мана, чилла қайтишида аёз кучайди. Совуқ авжига минди. Юзни ачитиб олади. Қор қалин ёғди. Энди анчадан бери кийилмаган пўстинлар олинади. Кунлар оқа беради. Аччиқ совуқда ҳам табиатнинг меҳри бор, синови бор. Кимсанинг айтган аччиқ сўзида ҳам шундай қайноқ қалб ҳарорати яширин бўлади.
Давоми Ҳасанали Қодиров блогида.
