Osiyo chempionlar ligasida asosan 1997 yilda tug‘ilgan, futbol nimaligini hali to‘liq tushunishga ulgurmagan “bolalar” bilan o‘ynayotgan klubdan fantastik natijani kutish mantiqsizlik. Buning ustiga o‘tgan yilgi finalchi bilan bo‘ladigan bahsda. Biz entikish bilan eslaydigan o‘sha Jasur Hasanovlar davri o‘tib ketgan. Chempionlar ligasini ortda qolgan ikki turidagi ikkala bahsda ham “Bunyodkor” raqiblaridan o‘yin sifati bo‘yicha umuman qolishmadi. To‘p nazorati, to‘p oshirishlar, kombinasiyalar, hujumlardagi rang-baranglik, hammasi joyida. Hammasi joyida bo‘lsa nega unda “Bunyodkor” guruhda oxirgi o‘rinda turibdi degan savol tug‘ilgandir sizda. Yagona kamchilik yigitlarda ruhiy tayyorgarlik ko‘ngildagidek emas. Buning sababi esa jamoadagilarning aksariyati yosh va yuqorida aytganimdek, futbol qanday o‘yinligini hali tuliq tushinishga ulgurishmagan. Ko‘p emas, ikkita vaziyatni misol keltiraman.
Birinchi vaziyat. 71-daqiqa “Al Ayn” maydon markazida hujumga o‘tishga yo‘l qidirmoqda. Akrom Komilov to‘psiz vaziyatda raqib hujumchisini urdi. Hujumchilar himoyachilarning asabiga tegish maqsadida turtinish, g‘ashiga tegish, shunga o‘xshash provakasion harakatlarga usta bo‘lishlarini, hakamlar asosan o‘sha vaziyatlarda javob qaytargan futbolchini jazolashini Akrom yana bir bor bilib oldi. Keyingi safar klubda yoki terma jamoada o‘ynayotganida ushbu vaziyatdan xulosa qilgan holda vaziyatga baho berar, balki. Menimcha o‘yin o‘sha chetlatishgacha teng kechayotgandi va shu vaziyat uchrashuv taqdirini hal qildi. Futbolda ba’zida aktyorlik qobiliyati ham zarur.
