...Жорий йилнинг 21 августидан 22 августига ўтар кечаси. Рости, ўзини шу юрт, шу халқ тақдирига, обрў-эътиборига дахлдор санаган бирорта инсон шу кечани ҳаяжонсиз ўтказмади: Риодан келган қўшалоқ ғалаба садолари туфайли ҳар бир ўзбекистонлик қалбида чуқур бир ғурур туйгани бор гап.
Мустақилликнинг илк йилларида — 1993 йилда Бухоро вилоятида тавваллуд топган Шаҳобиддин Зоиров 2014 йили Жанубий Кореянинг Инчҳон шаҳрида бўлиб ўтган XVII Осиё ўйинларида кумуш медаль олганди. Олимпиада финалида эса у россиялик Миша Алоянга ҳеч қандай имконият қолдирмади.
— Олимпия ўйинларига жўнаб кетишдан олдин ота-онамга шундай ваъда бергандим: “Риодан, албатта, олтин медаль билан қайтаман”, шукрки, ниятларим ушалди, орзумга етдим, — дейди Шаҳобиддин. — Бу нафақат менинг, балки бутун ўзбек халқининг муваффақиятидир. Мухлисларнинг қўллаб-қувватлаши, давлатимизнинг юксак эътибори, спортнинг давлат сиёсати даражасига кўтарилганлиги туфайли ана шундай юксак шоҳсупага чиқдик. Барча ғалабамизни яқинлашиб келаётган энг улуғ, энг азиз айём — Ватанимиз мустақиллигининг 25 йиллик байрамига бағишлаймиз...
Тўмарис Аъзам,
“Milliy tiklanish” мухбири
