Ўзим журналист эмасман, аммо журналистикага қизиқишим баланди. Журналист ака-укаларимиз, айниқса, футбол журналистларимиз ва шарҳловчиларимиз томонидан ёзилган мақолаларни доимо қизиқиш билан ўқиб бораман.
Ушбу чиқишимда футбол журналистикаси ҳақида эмас, айнан шарҳловчилар ҳақида ўз мулоҳазаларимни билдиришга жазм этдим.
Ҳар бир устознинг ўз муҳри бўлади. Шогирдларининг қайсидир ҳаракатлари устозини эслатиб юборади. Шундай шогирдларни «устоз кўрган шогирд», дейиш мумкин. Аммо менинг назаримда, «Спорт» телеканалида шарҳлаётган кўплаб футбол шарҳловчиларимизнинг устозлари йўқдек. Айнан мана шу ерда савия, устоз муҳри сезилиб қолади.
Экрандаги футбол темпига мос шарҳламай, пастлашиш, қизиқарли ўйинларни савиясиз шарҳлаш, ўйиндан четга чиқиш, кўп минглаб сонли мухлисларнинг эътирозларига сабаб бўлмоқда. Шу сабабли ҳам кўплаб юртдошларимиз Европа футболини Россия каналлари орқали кўришади. У ерда ҳарқалай, анча қизиқроқ ва жўшқинроқ шарҳлашади.
Шу ўринда яна бир муаммони, футбол шарҳловчиларимиз томонидан ўз ишига юракдан ёндашилмаслиги сабабли кўпчилик эътибор бермаган қимор иллати, тўғрироғи, тотализатор юртимизга кириб келаётганини айтиб ўтмоқчиман.
«Бизга нима алоқаси бор?» деб ҳайрон бўлманг, ҳозир тушунтираман.
Аввалари этибор бермасдим,
