Қатар - Ўзбекистон учрашуви якунига етгач, терма жамоамиз ҳимоячиси Акмал Шораҳмедовнинг ўйин борасидаги фикрлари билан қизиқиш мақсадида унга мурожаат қилдик.
— Аввало муҳим ғалабани қўлга киритганимиздан хурсандман. Ушбу ютуқни барча ўзбекистонлик футбол ишқибозларига бағишлаймиз, — деб гап бошлади Шораҳмедов.
— Терма жамоамизга ғалаба келтирган ягона гол аввалдан режалаштирилган тактикамиди?
— Албатта, айнан шу усулни машғулотлар жараёнида бажаргандик. Аслида ўнг қанотда фаол бўлиб турган Турсунов ғойибона тарзда марказга кириши ва унинг ўрнини мен тўлдиришим лозим эди. Режамиз иш бериб жуда чиройли гол урдик.
— Ушбу ғалаба терма жамоамизни турнир жадвалида (ҳозирча) иккинчи ўринга олиб чиқди. Ундан ташқари, Сиз футболчилар учун бугунги ютуқнинг яна қандай ижобий томонлари бор?
— Албатта Қатар устидан эришилган ғалаба биз учун ўта мухим эди. Биз бугун яққол натижа учун ўйнаганимиз сабаб чиройли ўйин кўрсата олмадик. Жаҳон чемпионатига боришимиз учун ютиш керак эди. Қолаверса, мухлислар фақат ва фақат ғалаба кутишаётгандди. Ютуққа эришиб, халқ ичида бошни баланд кўтариб юришга нима етсин.
— Ҳавонинг иссиқлиги футболчиларга қай даражада сезилди?
— Ишонасизми, ҳатто ўйинолди машғулот пайтидаёқ катта куч йўқотдик. Жазирама ҳавода нафас олишимиз ҳам қийинлашиб қолди. Эътибор берган бўлсангиз, гол уриб олгач бутун жамоа бўлиб ҳужумга ўтиб кетмадик. Чунки ортга қайтишга қийналардик.
— Учрашувдан кейинги ҳиссиётларингиз қандай бўлди?
— Стадионда узоқ вақт қолиб, Ўзбекистондан ташриф буюрган мухлислар билан ғалабани нишонладик. Уларга миннатдорчилик билдирдик. Кийим алмаштириш хонасига киргач, ҳамма футболчилар ва мураббийлар бир-бирлари табриклашди. Энг муҳими — халқимизга хурсандчилик улашганимиздан жуда-жуда бахтиёрмиз.
— Маълумки, Сиз ўз пайтида ўсмирлар терма жамоасининг сардори бўлгансиз. Ўшанда Сизга терма жамоанинг энг умидли футболчиси сифатида эътибор берилган. Бироқ негадир вақт ўтиб сиз «йўқолиб» қолгандингиз. Лекин маълум вақт ўтиб, бироз улғайганингиздан кейин ўз ўйинингизда ўсиш бўлганини кўряпмиз. Умуман, ўсмирлар терма жамоасидаги кейинчалик «Сўғдиёна», «Навбаҳор», «Андижон»даги фаолиятингиз ва «Бунёдкор»га келиб терма жамоага қайтгунизгача бўлган ҳолатни нима билан изоҳлайсиз? Нега Акмал Шораҳмедов деярли йўқолиб кетиб ва ниманинг эвазига яна қайтди?
— Бу — футбол. Кимдир ёшлигида зўр ўйнайди. Кейин эса ҳатто биринчи лига жамоаларида ҳам ўйнолмай қолиши мумкин. Ўсмирлар терма жамоасидан кейин катта футболга мослашиш жараёнини бошдан кечирдик. Турли жамоаларда ўйнаб, маҳоратимни оширдим. Бу борада «Андижон» жамоасида катта бурилишга эришдим, деб ҳисоблайман. Бу жамоанинг ишқибозларининг далдаси кучимга куч қўшиб келган. Сўнгги йилларда эса «Бунёдкор» сафида анчайин ўсдим. Мураббийим Миржалол Қосимов ҳам клубда, ҳар термада менга ишонч билдиряпти. Бунинг учун уларга каттакон раҳмат. Футбол ишонч муҳим аҳамият касб этади. Ишонч бўлмаса футболчи йўқолиб кетиши ҳеч гап эмас.
Баҳодир МИРЗАЕВ сухбатлашди.
