Хорватиялик ярим ҳимоячи Лука Модрич ресторан бизнеси унга доимо ёққанини ва агар футболчи бўлмаганида шу соҳага ўзини бағишлаган бўлишини айтди.
Унинг сўзларига кўра, ҳатто официант бўлишнинг ўзи ҳам унга етарли эди, гарчи у идиш-товоқ ювишни ёқтирмаса ҳам.
«Менга оддийлик ёқади. Оддий оила, оддий ҳаёт, майда-чуйда нарсалар. Ўзимни алоҳида инсон деб ҳис қилмайман. Бутун умрим давомида бирор марта ҳам ўзимни бошқалардан устун деб ўйламаганман. Агар футболчи бўлмаганимда, официант бўлишни истардим.
Бу ишни яхши бажарар эдим, менга ёқарди. Мен меҳмонхона хўжалиги мактабида ўқиганман. Биринчи курсда Задарда жойлашган “Marina” ресторанида амалиёт ўтаганмиз, у ерда тўй маросимлари ўтказиларди. Мен ичимликлар тарқатар эдим, хорват тўйларида эса кўп ичишади. Менга ёқмаган ягона нарса — идиш-товоқ ювиш эди».













