Futbol muxlisining ishi shunday - goh quvonadi, ba’zan alamdan yonadi. Lekin har qanday holatda ham, sevimli jamoasidan yuz o‘girmaydi.
O‘zbek futboli yurishin to‘qson to‘rtda boshladi,
Butun Osiyoni titratib, katta qadam tashladi.
To‘qson oltiga kelib, «Attang», deya bosh qashladi,
To‘qson sakkizda rosa muxlis ko‘zin yoshladi.
Ikki mingning tongida «uxlab qoldi» turolmay,
Ikkinchi yil Xitoy «devori»dan o‘tolmay.
To‘rtinchi yil uyg‘onib, qadam bosdi o‘ylanib,
Oltinchi yil arazlab, qaytdi ortga g‘ashlanib.
O‘n birning qish faslida, omad keldi bizni ayab,
O‘n to‘rtda esa ikki to‘p kirmay qoldi yumalab.
O‘n besh biz - muxlisga umid berdi ozgina:
- O‘n sakkizda albatta, o‘ynaymiz lazgiga...
Lekin bari bekor bo‘lib chiqdi bir pasda,
O‘yin tushish o‘rniga yotib qoldik xasta.
O‘n to‘qqizni ilhak kutamiz nachora,
Yigirma ikkiga ishqilib, borsinda terma.













